tag:blogger.com,1999:blog-45771658803318183622011-07-28T07:26:23.267-07:00یادداشت های یک دیوانهhttp://www.blogger.com/profile/04697749274565933922noreply@blogger.comBlogger41100tag:blogger.com,1999:blog-4577165880331818362.post-92008323794595105432010-09-22T10:51:00.000-07:002010-09-22T10:51:14.975-07:00<div style="text-align: right;">همیشه از وسط تابستون دیگه لحظه شماری می کردم واسه اول مهر. مدرسه رفتن رو دوست داشتم، بخوام رو راست باشم حسابی خرخون بودم :)</div><div><div style="text-align: right;">بوی مهر و بوی ماه مدرسه</div></div><div><div style="text-align: right;">بوی بازی های راه مدرسه</div></div><div><div style="text-align: right;">این شعره چی بود؟ الان رو مخمه</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4577165880331818362-9200832379459510543?l=thediaryofamadwomen.blogspot.com' alt='' /></div>یادداشت های یک دیوانهhttp://www.blogger.com/profile/04697749274565933922noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4577165880331818362.post-19754386649489006772010-09-14T22:15:00.000-07:002010-09-14T22:15:40.947-07:00<div style="text-align: right;">دکتر: ب کمپلکس استرس رو از بین میبره</div><div style="text-align: right;">و من با خودم فکر کردم که فکر نکنم.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4577165880331818362-1975438664948900677?l=thediaryofamadwomen.blogspot.com' alt='' /></div>یادداشت های یک دیوانهhttp://www.blogger.com/profile/04697749274565933922noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4577165880331818362.post-60748873332204673432010-09-07T06:24:00.000-07:002010-09-07T06:24:53.064-07:00<div style="text-align: right;">گاهی وقت ها با اینکه به هیچ چیز و هیچ کس معتقد نیستم فکر می کنم که تنها یه معجزه می تونه راه گشا باشه.</div><div style="text-align: right;">الان از اون موقع هاست. ۳ ماه و ۱۰ روزه که اومدیم و احتیاج به یه معجزه داریم.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4577165880331818362-6074887333220467343?l=thediaryofamadwomen.blogspot.com' alt='' /></div>یادداشت های یک دیوانهhttp://www.blogger.com/profile/04697749274565933922noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4577165880331818362.post-88068188633142579142010-09-06T22:00:00.000-07:002010-09-06T22:07:29.204-07:00<div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">همیشه دوست داشتم بنویسم. یه جایی برای خودم. تو یه دفترچه یا یه همچین چیزی</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">همه اون چیزایی رو که تو ذهنمه. بدون سانسور!</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">اما ذهن مریضم همیشه من رو سانسور میکنه! لعنتی نمی زاره بنویسم. نمزاره اونی رو که دوست دارم بنویسم، با خیال راحت</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">شاید اینجا بتونم. اینجا که دیگه دفترچه نیست که بترسم دست کسی بیفته!</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">دارم سعی می کنم فرار کنم از همه محدودیت ها از همه فشارها و از همه اجبارها</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">شاید برای همین مهاجرت کردم، برای راحت تر زندگی کردن، آزادی بیشتر، چه میدونم...</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">&nbsp;افسوس که مجبور شدم ۲۹ سال از زندگی مو رها کنم، همه چیزایی رو که دوستشون داشتم، دوستامو، خانوادمو و شهرم... تهران</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">با همه دوده هاش با همه مردم خوب و بدش، با همه تناقضاتش و با همه شلوغی و ترافیک ش،</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">همه رو...</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">دو سه ماهی میشه که اومدم اینجا</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">و همه چیز برام غریبه ست و غریبگی اولش با نگاه توریستی جذابه و بعدش این غریبگی بهت فشار میاره و سخت میشه تو غریبگی زندگی کرد ...</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">باید غریبه ها رو آشنا کنم.</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">دلم برای همه دوستام تنگ شده،</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">برای امین، برای مونا</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">برای همه بحث های تخمی و غیر تخمی مون</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">همه بازی هایی که از خودمون در آوردیم</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">همه سفر هاییی که رفتیم ،</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">فیلم هایی که دیدیم</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">خاطره هایی که بازگو کردیم.</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">جلسه های تحلیل کاراکتر آدما</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">برای زروان و فلسفه و سیگار دست پیچ</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">برای پدرام و ساناز و جز و ویسکی</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">برای عطیه و متین و خونشون و دوستی هایی که با هم کردیم</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">برای قلیون و برای آجرهای آبی خونشون. و رزماری های تو باغچه شون و ماهی های گرون و درشت تو حوضشون</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">برای فرزام و غر زدن هاش</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">برای دانیال و عرق سگی</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">و افسانه ...و درد دل</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">و تلفن های طولانی</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">و برای همه سیگارهایی که با هم دود کردیم و برای همه شادی ها غم ها و دلهره های مشترکمون</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">برای جنبش سبز</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">برای عرق سگی</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">برای پفک موتوری با ماست موسیر</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">برای کباب کوبیده</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">برای سبزی خوردن</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">برای پاستیل شیبا</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">برای بستنی شکلاتی پاک</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">برای تاکسی سوار شدن</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">برای پنتری</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">و حتی برای دلهره و ترس از گرفته شدن به خاطر بدحجابی</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span">دلم تنگه! زخمم می سوزه و من می دونم که سوزشش یه روز خوب میشه ولی جاش روی تنم می مونه برای همیشه و از جای زخمم هیچوقت مویی درنمیاد...</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4577165880331818362-8806818863314257914?l=thediaryofamadwomen.blogspot.com' alt='' /></div>یادداشت های یک دیوانهhttp://www.blogger.com/profile/04697749274565933922noreply@blogger.com0